Najlepsze thrillery w historii! | TOP 50

Najlepsze thrillery w historii!

(miejsca 10-1)

10. Zagubiona autostrada (1997)

Saksofonista Fred Madison (Bill Pullman) znajduje na schodach swej luksusowej rezydencji tajemniczą kasetę video, na której ktoś zarejestrował okrutną zbrodnię popełnioną w sypialni jego domu. Zakrwawioną ofiarą okazuje się żona Freda, Renee (Patricia Arquette), zabójcą — on sam. Wezwana policja aresztuje muzyka, by po kilku dniach odkryć, że w celi, zamiast żonobójcy, więziony jest nieznany młody mężczyzna. Film Lyncha jest utrzymany w mrocznym klimacie thrillera, który trzyma w napięciu i zaskakuje niekonwencjonalnymi rozwiązaniami. Świetna narracja z niechronologicznym przedstawieniem historii przyprawia o zawrót głowy, którego trudno się pozbyć. Zagubiona autostrada jest najbrutalniejszym filmem Lyncha, a przy tym najtrudniejszym w oglądaniu. Jednakże warto, gdyż mistrz osiągnął tutaj wyżyny. (BS)

 

---

9. Leon zawodowiec (1994), reż. Luc Besson

Młoda Natalie Portman i Jean Reno w roli płatnego zabójcy. Czego chcieć więcej? Leon zawodowiec wciąga w swoją oryginalną historię więzi między dziewczynką, która utraciła swoją całą rodzinę przez skorumpowanych policjantów, a płatnym mordercą. Leon uczy Matildę fachu, a ona jego czytać. Są skazani na siebie i zaczyna łączyć ich niesamowita relacja. Oprócz tego wątku (który jest naprawdę znakomicie rozbudowany) otrzymujemy kino sensacyjne w pełnym wymiarze. Leon pragnie zabić Stansfielda i jego popleczników, jednak będzie to szalenie niebezpieczną grą – przeciwnicy są naprawdę nieobliczalni. Świetny film z wyjątkową piosenką Shape Of My Heart pozostaje na długo w pamięci. (KS)

---

8. Sicario (2015), reż. Denis Villeneuve

Kolejny popis Villeneuve’a. Emily Blunt gra młodą agentkę FBI, która dołącza do tajnej akcji CIA mającej na celu pojmanie szefa wielkiego meksykańskiego kartelu narkotykowego. Macer stopniowo poznaje szczegóły operacji, która często ociera się o granicę prawa i moralności, prowadząc do najgłębszych czeluści przestępczego piekła. Znakomita podróż głównej bohaterki do współczesnego jądra ciemności, z którego nikt nie wraca taki sam. Mistrzowska realizacja, świetna, niepokojąca muzyka i genialna kreacja Benicio del Toro. (SG)

 

---

7. Prestiż (2006), reż. Christopher Nolan

Iluzjoniści Robert Angier (Hugh Jackman) i Alfred Borden (Christian Bale) są bliskimi przyjaciółmi. Angier to charyzmatyczny showman, który ma świetny kontakt z publicznością i potrafi dobrze zaprezentować swoje sztuczki. Borde jest za to nieśmiałą osobą, ale wydaje się za to bardziej twórczy i utalentowany od swojego przyjaciela. Relacje pomiędzy magikami zmieniają się diametralnie, gdy wskutek nieszczęśliwego wypadku, podczas jednego z występów, umiera żona Roberta, Julia. Winą za jej śmierć Angier obarcza Bordena. Mężczyźni stają się śmiertelnymi wrogami, którzy nie wahają się naruszyć nietykalności osobistej przeciwnika i wykorzystać bliskie sobie osoby, by dojść po trupach do celu. Obaj dążą do stworzenia doskonałej iluzji i upokorzenia rywala. Prestiż jest kolejnym świetnym filmem Christophera Nolana, ze świetną narracją, popisami aktorskimi i robiącym papkę z mózgu finałem. (BS)

 

---

6. Podziemny krąg (1999), reż. David Fincher

Z początku przykładnie zdruzgotany przez krytykę, film Finchera z czasem stał się obrazem kultowym, którego cytują praktycznie wszędzie. I nie ma się co dziwić – adaptacja książki Chucka Palahniuka to prawdziwa surrealistyczna bomba. Genialne kreacje Nortona i Pitta, świetna wizja jednego z najlepszych reżyserów naszych czasów, no i oczywiście sama tematyka, torpedująca współczesny, konsumpcyjny styl życia. Zdecydowanie jeden z najciekawszych filmów gatunku, z obowiązkowym porażającym plot twistem. (SG)

---

5. Memento (2000), reż. Christopher Nolan

Film Christophera Nolana, który na dobre rozsławił reżysera m.in. trylogii Mrocznego Rycerza czy Interstellara. Ten niekonwencjonalny thriller opowiada o Leonardzie (Guy Pearce), który walczy o sprawiedliwość po brutalnym gwałcie i zabójstwie jego żony. Jednak w starciu z mordercą sam został poważnie ranny, w wyniku czego cierpi na zanik pamięci krótkotrwałej. Nie pamięta winowajcy, a także stracił umiejętność przyswajania nowych informacji, więc aby „zapamiętywać”, robi notatki, zdjęcia, a nawet tatuuje najważniejsze informacje na własnym ciele. Film Nolana wyróżnia się zwłaszcza niezwykła konstrukcją. Memento to toczy się jednocześnie od końca historii i od pewnego w niej punktu, do środka. Sekwencje czarno-białe są prezentowane w kolejności chronologicznej, zaś sekwencje kolorowe odwrotnie. W rezultacie ostatnia filmowa sekwencja scen, w której obraz czarno-biały nabiera nagle kolorów, stanowi sam środek ekranowej opowieści. Ten oryginalny zabieg trzyma widza w napięciu przez cały seans. (MC)

 

---

4. Psychoza (1960), reż. Alfred Hitchock

Marion spotyka się z mężczyzną, ale obawia się, że nie jest to trwały związek. Jej życie jest szare i monotonne. Pewnego dnia postanawia je odmienić. Kiedy od szefa dostaje czterdzieści tysięcy dolarów, aby wpłacić je do banku, postanawia uciec z pieniędzmi. Jednak wyrzuty sumienia stają się po pewnym czasie nie do zniesienia — wydaje jej się, że wszyscy dookoła wiedzą, co zrobiła. Zatrzymuje się na noc w małym hotelu przy bocznej drodze. Na drugi dzień ma zamiar wrócić do domu i oddać pieniądze. Niestety, zostaje najpierw zamordowana. Jej siostra, kochanek i detektyw rozpoczynają śledztwo, aby wyjaśnić, co się z nią stało. Psychoza należy do klasyków swojego gatunku, który nijako zrewolucjonizowała. Mistrz Hitchock po raz pierwszy w historii kinematografii uśmiercił swojego głównego bohatera praktycznie na samym początku. Jest to klasyka, którą po prostu każdy musi znać. (BS)

 

---

3. Milczenie owiec (1991), reż. Jonathan Demme

Milczenie Owiec to pozycja bez wątpienia kultowa. Młoda, bystra agentka Clarice Stareling (Jodie Foster) dostaje sprawę seryjnego mordercy Buffalo Billa (Ted Levine). Zwraca się o pomoc do innego mordercy, genialnego psychiatry i pacjenta szpitala psychiatrycznego, Dr Hannibala Lectera (fenomenalny Anthony Hopkins). Ich dziwne wspólne śledztwo to również głośne pytania o mroczne strony ludzkiej natury, o szaleństwo i geniusz. Milczenie Owiec to jeden z nasłynniejszych thrillerów psychologicznych, a równocześnie trzymający w napięciu film detektywistyczny, który będziecie chcieli oglądać raz za razem. Pozycja obowiązkowa! (AB)

---

2. To nie jest kraj dla starych ludzi (2007), reż. Joel Coen, Ethan Coen

Teksas, rok 1980. Ed Tom Bell (Tommy Lee Jones) jest zmęczonym życiem strażnikiem prawa. Mimo wielu lat pracy na stanowisku szeryfa wciąż zdumiewa go okrucieństwo niektórych zbrodni. Na terenie Bella dochodzi do nieudanej transakcji narkotykowej, w której giną wszyscy jej uczestnicy. Po strzelaninie pojawia się Llewelyn Moss (Josh Brolin), myśliwy i weteran wojny w Wietnamie. Znajduje walizkę z dwoma milionami dolarów i zabiera ją ze sobą. Dręczony przez sumienie wraca w nocy na miejsce masakry i zostaje namierzony przez handlarzy narkotykami. Niebawem Moss staje się zwierzyną, ponieważ gangsterzy wysyłają jego tropem psychopatycznego mordercę Antona Chigurha (Javier Bardem). To nie jest kraj dla starych ludzi jest mrocznym thrillerem, rozwijającym dramat egzystencjalny. Dzieło braci Coen oszołami swoją brutalnością oraz przerażającym Javierem Bardemem. (BS)

 

---

1. Siedem (1995), reż. David Fincher

Na pierwszym miejscu w rankingu przedstawiającym najlepsze thrillery umieszczamy Siedem. Powiedzieć, że to kryminał kompletny, to jak nic nie powiedzieć. W filmie jest niewiele zbędnych kwestii, od samego początku trzyma w napięciu, z każdej sceny emituje kapitalny klimat, a wymyślona w scenariuszu intryga jest jedną z ciekawszych, jakie mieliśmy kiedykolwiek okazje oglądać na ekranach kin. Porywało również aktorstwo, do tego stopnia, że gdyby trzeba było wybrać tego, kto zrobił pod tym kątem najlepszą robotę, byłoby to niebywale ciężkie. Morgan Freeman i Brad Pitt zupełnie niespodziewanie stworzyli kapitalny duet. Choć w scenariuszu bywało między nimi różnie, to na ekranie czuło się niesamowitą chemię i choć mamy do czynienia z dwoma zupełnie różnymi ludźmi, to paradoksalnie ciężko mi wyobrazić sobie duet, który spisałby się tu lepiej. Wisienką na torcie jest  popis Kevina Spacey’ego, a nie od dziś wiadomo, że niewiele zabrakło, by to Val Kilmer zagrał tu rolę złoczyńcy. Nigdy się nie dowiemy, czy wówczas film również byłby tak dobry.

 

---