Leslie Nielsen

, 4 marca 2026

Kariera ekranowego weterana komedii Leslie Nielsena jest wyjątkowo nietypowa: aktor osiągnął sukces dopiero po sześćdziesiątce, po 30. latach występowania w filmach i telewizji, i to w niezbyt cenionym, choć popularnym gatunku komedii slapstickowej, który uszlachetnił swoim talentem wypowiadania zupełnie absurdalnych kwestii z kamienną twarzą. Leslie Nielsen studiował na Academy of Radio Arts w Toronto, a następnie aktorstwo w Neighborhood Playhouse w Nowym Jorku. Początkowo pracował jako lektor radiowy oraz dj. Swoją karierę aktorską rozpoczął niekonwencjonalnie, jako narrator w filmie „The Battle of Gettysburg”. Na srebrnym ekranie zadebiutował już we własnej osobie w klasycznym filmie science-fiction „Zakazana planeta” jako kapitan John J. Adams. Od tego momentu pracował nieustannie, pojawiając się w zapomnianych dzisiaj komediach i filmach obyczajowych, często w roli policjantów, lekarzy i adwokatów. Do jego bardziej pamiętnych ról należą postaci kapitana Harrisona w filmie katastroficznym „Tragedia Posejdona” i Vincenta Corbino w serialu telewizyjnym „Kung Fu”. Był gościem niezliczonych popularnych seriali telewizyjnych, m.in. „Doktor Kildare”, „Bonanza”, „M*A*S*H”, „Ulice San Francisco” czy „Statek miłości”. W dramacie „Wariatka” pojawił się w roli zamordowanego klienta luksusowej prostytutki, granej przez Barbrę Streisand. Zagrał też pragmatycznego Świętego Mikołaja w filmie dla dzieci „Spisek w Boże Narodzenie” oraz czarny charakter w „Surfujący Ninja”. Komediowa kariera Leslie Nielsena nabrała nowego rozmachu w 1980 roku, po roli doktora Rumacka w hitowej komedii „Czy leci z nami pilot”, parodii filmu katastroficznego. Tego rodzaju bohater tak się spodobał aktorowi, że postanowił przyjąć podobną w charakterze rolę policjanta Franka Drebina w kultowym serialu telewizyjnym „Police Squad!” oraz w opartych na jego koncepcie filmach kinowych „Naga broń: Z akt wydziału specjalnego”, „Naga broń 2 1/2: Kto obroni prezydenta?” i „Naga broń 33 i 1/3: Ostateczna zniewaga”, w których partnerowała mu dzielnie Priscilla Presley. W 1989 roku na ShoWest Convention przyznano aktorowi nagrodę specjalną dla najlepszego komediowego gwiazdora roku. Inne tytuły należące do tego prześmiewczego i pełnego gagów gatunku z Nielsenem w roli głównej to parodia „Egzorcysty”, „Egzorcysta 2 i 1/2” z udziałem… Lindy Blair, filmu wampirycznego – „Dracula – wampiry bez zębów” Mela Brooksa, Jamesa Bonda – „Szklanką po łapkach”, którego aktor również był producentem, „Pan Magoo”, oraz parodiujący filmy sci-fi „2001: Odyseja kosmiczna”, do którego Nielsen napisał także scenariusz. Aktor zmarł 28 listopada 2010 roku w szpitalu nieopodal swojego domu w Fort Lauderdale. Przyczyną śmierci okazały się powikłania po zapaleniu płuc. Nielsen znany był z wesołego usposobienia i skłonności do żartów.