Diane Venora urodziła się 10 sierpnia 1952 roku w Hartford, w stanie Connecticut. Opuściła swoje rodzinne miasto, kiedy dostała stypendium w prestiżowej szkole Juilliard School of Drama. Po skończeniu tej uczelni występowała na scenie (najczęściej w sztukach Szekspira), gdyż jest utalentowaną aktorką teatralną. W 1983 roku, wystąpiła w głównej roli kobiecej w filmie Josepha Pappa „Hamlet”, który był pokazywany na nowojorskim Shakespeare Festival. Natomiast w 1988 roku, wystąpiła w biograficznym obrazie Clinta Eastwooda „Bird”. Za rolę w tym filmie otrzymała nominację do Złotego Globu oraz nagrodę New York Film Critics Award. Po tej roli aktorka stała się sławna. Wyszła za operatora Andrzeja Bartkowiaka, jednak potem się z nim rozwiodła. Po rozwodzie zamieszkała w Nowym Jorku wraz z córką Madzią. Często podróżowała z planu na plan, jednak opuściła świat show businessu, kiedy Madzia skończyła 8 lat, gdyż bardziej chciała poświęcić się córce. Przez siedem lat Venora miała przerwę w aktorstwie i w tym czasie tylko okazjonalnie występowała na scenie. Kiedy Madzia skończyła 15 lat, Venora przeniosła się do Los Angeles i szybko otrzymała jedną z głównych ról w serialu stacji ABC „Thunder Alley”. Pojawiła się także w nagrodzonym Emmy serialu „Szpital dobrej nadziei”. W 1995 roku, wystąpiła u boku Ala Pacino i Roberta De Niro w filmie Michaela Manna „Gorączka”. Potem zagrała w ekranizacji dramatu Szekspira „Romeo i Julia”, wcielając się w matkę tytułowej bohaterki. Wystąpiła także w „Szakalu”, „Eaters of the Dead”, „Viking adventure”, gdzie wystąpiła u boku Antonio Banderasa. Diane Venora jest także członkinią Studio Ensemble Theatre i Circle Repertory Company.