X-O Manowar tom 3: Cesarz – recenzja komiksu

Wielu twórców wpada w ciągle powtarzający się schemat przy tworzeniu kolejnych etapów żywota swych postaci. Bohater skacze po prostu z poziomu na poziom, pokonując kolejne trudności i przeżywając nowe, lecz zupełnie nic nie znaczące przygody, gdy w końcu zainteresowanie nim zaczyna gasnąć nawet wśród zagorzałych fanów. Matt Kindt jest twórcą zdającym sobie sprawę, że postać powinna realnie się zmieniać i trafiać na odpowiednie punkty przełomu. Poprzednie tomy były wprowadzeniem Arica w zupełnie nowe realia. W X-O Manowar tom 3: Cesarz nie tylko dostajemy ich pełne rozwinięcie, ale i przejście na kolejny etap.

Dzięki swojej zbroi główny bohater siłą stabilizuje napiętą sytuację na planecie Gorin. Jego umysł wojownika nie pojmuje jednak zawczasu, że wzajemne niesnaski trzech nacji ją zamieszkujących sięgają naprawdę głęboko. I nie chodzi tu wyłącznie o wzajemną niechęć, ale na przykład czynniki ekonomiczne. Nowe konflikty zaczynają rozpalać się niebywale szybko, a Aric siedzący na cesarskim tronie musi zacząć działać metodami subtelniejszymi niż obijanie wszystkich naokoło.

Fakt, iż X-O Manowar w wykonaniu Kindta to high fantasy z niemałą dozą SF (lub na odwrót), nie przeszkadza jego autorowi wpleść kilku głębszych kwestii. Kadmowie, Lazurowie i Spaleni mogą być metaforą wielu realnie istniejących ludów, ale i tych, których pogrzebały piachy historii. Autor otwarcie pokazuje czytelnikowi, że nie ma cudownego remedium na sięgającą wiele dekad wstecz wojnę i to pomiędzy trzema zupełnie inaczej pojmującymi świat narodami. Różnice między nimi były widoczne wcześniej, natomiast dopiero w X-O Manowar tom 3: Cesarz zobaczyliśmy, że jeśli niegdysiejszy barbarzyńca pragnie stać się gołąbkiem pokoju, to musi poświęcić temu dużo czasu i osobistych wyrzeczeń.

Wspomniałem, że X-O Manowar to mieszanka gatunków. Ten album jasno to potwierdza. Przeciwnikami Arica i jego sił nie są konwencjonalne w ich pojęciu wojska, ale rozwinięta cywilizacja. Wprowadzenie antagonisty tej wagi było kwestią czasu i logiki. W końcu cudownie nowoczesna zbroja musiała być użyta przeciw czemuś większemu, niż bandy z mieczami i włóczniami, prawda? Ostatni zeszyt wprowadza nowe, realne zagrożenie dla Arica. Tu przyznać muszę, że tak dobrego w swej zwięzłości originu nie widziałem od dawna.

Od pierwszego tomu w X-O Manowar nie można narzekać na rysunki. W tym tomie podziwiać możemy prace Claytona Craina i Renato Guadesa. Obaj panowie prezentują imponujący styl, wprost stworzony do tego typu komiksów. Lepiej znany jest mi jednak Crain, choćby z Ghost Ridera czy historii związanych z symbiontami. Guades występuje na dodatek jedynie w ostatnim zeszycie, ale zaznacza swą obecność znakomicie współgrającymi z pracami Craina planszami. Innymi od nich na tyle silnie, że wyraźne odejście z planety Gorin jest zauważalne. Aczkolwiek w obu przypadkach wyczuć można dojrzałość, rozsądnie pokazaną brutalność i pewien surowy mrok.

Trzeci tom X-O Manowar to mocne rozwinięcie fabuły. Nie chodzi mi wcale o pełne użycie pancerza przez głównego bohatera, a swoiste przekroczenie Rubikonu. Aric przestaje być wojakiem, a zmuszony jest podźwignąć na swych barkach ciężar odpowiedzialności za nienawidzące się wzajemnie ludy. Pojawiają się też prawdziwi przeciwnicy, godni owego pancerza, a jego życie osobiste przestaje przypominać sielankę. Tym samym X-O Manowar tom 3: Cesarz jest najlepszym z dotąd wydanych i wierzę, że Matt Kindt utrzyma tendencję wzrostową.

---

Tytuł oryginalny: X-O Manowar vol.3: Emperor
Scenariusz: Matt Kindt
Rysunki: Clayton Crain, Renato Guades
Tłumaczenie: Marek Starosta
Wydawca: Wydawnictwo KBOOM 2020
Liczba stron: 124
Ocena: 75/100